hashour

هیچ وقت دلم نمی خواست کسانی که دوستشان ندارم، افراد فامیل و یا آشناها اینجا را بخوانند. نمی بخشم کسی را که آدرس این تنها جایی را که داشتم، دو دستی تقدیمشان کرد. دوست ندارم آدم های کوته فکر وبلاگستان احساساتم را بخوانند، بشناسندم و بعد بی هیچ منطقی متهم ام کنند به آنچه که نیستم. خلاصه که عطای اینجا را به لقایش بخشیدم. می نویسم به همین روال اما جایی دیگر و با اسمی دیگر. سر می زنم گاهی به بعضی دوستان که لطف داشته اند به این وبلاگ. باقی بقایتان.